Zoë verteld

 

Hallo allemaal,

Hier een verhaaltje van mij. (zoë)
Ik ben nu 12 weken, en dacht laat ik eens vertellen hoe het met mij gaat. Ik kan hier kort over zijn, heel goed!. Maar ik ben de enige die bij mijn moeder is gebleven, en dat is best wel een nadeel. Als ik iets doe wat ik niet mag……..dan grijpt mijn moeder mij, dat willen jullie niet weten!!!. Wat is die soms hard voor mij, ik denk dan wel eens waarom moet ik eigenlijk bij m’n moeder blijven?. En dan is Noa er ook nog, die bemoeid zich er dan ook nog eens mee, krijg ik van twee van die grote honden op m,n kop. Maar al met al heb ik het wel naar mijn zin hoor. Weet je, hoe gaat het jullie af om aan een lijntje te lopen?, ik vind het een ramp, en zet dan alles op het spel om maar niet te gaan lopen.

 Albert word dan heeeeel boos op mij. Hij gaf een keer een ruk aan dat lijntje en ik ging helemaal over de kop, die rot zak. Ik laat het nou wel om niet te gaan lopen, wat ben ik geschrokken. Sinds dit voorval gaat het lopen trouwens wel een stuk beter hoor. Ik moet Albert niet in de maling nemen, want dat win ik tocht niet. Ik luister ook al helemaal naar mijn naam, goed hé. Doen mijn andere broers en zusjes dat ook? Ook weet ik al wat plaats betekend, ik moet dan in een rieten mand blijven zitten.

 

Weet je, als ik daar geen zin in heb spring ik er snel weer uit, en dan wil Albert mij pakken. Maar ik ben ook niet gek weet je wat ik dan doe? dan kruip ik snel onder de stoel van vrouwtje dan kan die mij niet pakken…………dacht ik, tot dat hij mij na een wilde achtervolging toch kreeg…….en dat heb ik geweten. Albert pakte me in het nekvel, en bonjourde me zo op m’n plaats. Met het commando, Zoë PLAATS BLIJF!!!!!!. Nou ik zal jullie zeggen, hij is heel streng samen met mijn moeder maar ik heb het denk ik ook nodig dat ze zo consequent zijn. Ik heb een paar foto’s bijgevoegd. Ik hoop snel iets van mijn broers en zusjes te horen,

Groetjes Zoë van het Olieland