We willen even laten weten dat we heel erg blij zijn met Dunja. Het is een
heel lief en aanhankelijk hondje. Ze heeft zich heel snel aan ons aangepast
zodat het na een paar dagen al leek alsof ze hier altijd al gewoond had. Het
liefst zit ze bij iemand van ons op schoot of anders dicht tegen ons aan.
Elke ochtend gaat ze mee op pad voor een flinke wandeling door het veld en langs
de Geul en de Maas. Dan stapt ze stevig door gedurende een á anderhalf uur. De
eerste twee weken durfden we dat nog niet,dachten dat dat nog teveel voor haar
zou zijn maar het bleek na thuiskomst dat ze nog zoveel energie over had dat we
al heel gauw meende de wandelingen wat uit te kunnen breiden. ’s Avonds maken we
een vergelijkbaar rondje. ‘s Middags houdt ze siësta. Gedurende zo’n twee, als
het erg warm is, drie uurtjes ,slaapt ze dan. Meestal ligt ze dan opgekruld in
haar mandje maar vaak zoekt ze ook de schaduw op onder een van de ligbedjes in
de tuin. Inmiddels ligt het hele grasveld vol met haar speeltjes en dat varieert
van een oude doek, een schrobber, een badborstel tot een platgeknaagde oude
colafles.
Een paar oude pantoffels van mij behoren tot haar favorieten. De kant en klare speeltjes uit de dierenzaak boeien haar minder. Spullen die van ons zijn zijn natuurlijk ook echt buitgemaakt door haar en in die zin echte trofeeën waarmee ze heel triomfantelijk door de tuin paradeert.
Enfin, wij genieten en we zijn andermaal blij met een Beagle uit het Olieland!!
Groeten van Paul, Ward en Mariëtte Vanoppen en natuurlijk ook van Dunja , Bunde.